Czym jest Consonance Therapy i jak różni się od istniejących metod?

Consonance Therapy – to innowacyjna metoda, która posiada strukturę, system i plan krok po kroku, dzięki którym praca z każdym, nawet z tym „trudnym”, straumatyzowanym, uzależnionym klientem, mającym zaburzenie osobowości, jest logicznie sterowana, przewidywalna, sprawdzalna, a znaczy spokojna i nie wyczerpująca zarówno dla klienta jak i dla terapeuty od pierwszego spotkania i do pełnego wyeliminowania problemu. 

Praca jest prowadzona przez jednego terapeutę, w jednym miejscu i jednocześnie na wszystkich poziomach percepcji: kognitywnym, obrazowym, na poziomie ciała i emocji.

Know-how metody Consonance Therapy – po raz pierwszy w psychoterapii:

  • jeden terapeuta w jednym miejscu pracuje z problemem klienta o dowolnej skali trudności (proste/kompleks PTSD, trauma rozwojowa, trauma przywiązania, zaburzenia osobowości) jednocześnie na wszystkich poziomach percepcji: poznawczym, obrazowym, cielesnym i emocjonalnym;
  • metodologia psychoemocjonalnej stabilizacji;
  • dwuetapowa struktura pracy z zaburzoną osobowością, zapewniający emocjonalne bezpieczeństwo procesu w każdym momencie;
  • uporządkowany system zarządzania procesem terapeutycznym
  • obiektywne kryteria sprawdzenia skuteczności procesu terapeutycznego na każdym etapie i w cale;
  • niezbędne dla każdego etapu narzędzia: plan krok po kroku, algorytmy, protokoły, instrukcje „weź i zrób”, praktyki;
  • algorytm do odnalezienia i dezaktywacji emocjonalnie naładowanego rdzenia każdego rodzaju traumy;
  • wzorce zdrowej osobowości w ciele;
  • wskaźniki emocji w ciele oraz protokół bezpiecznego wyrażania emocji;
  • struktura osobowości adaptowana do ciała i protokoły pracy z każdą częścią osobowości;
Metoda Consonance Therapy


Dlaczego metoda tak się nazywa?

Consonance – to moja metafora człowieka, który przyszedł w psychoterapię z kreatywnej profesji.

Konsonans – to moja metafora człowieka, który przyszedł w psychoterapię z zawodu twórczego. Konsonans, od łacińskiego Consonantia – to harmonia w muzyce, akord. To stan harmonii, który nie jest zapisany tylko w nutach, ale także w naszej naturze i do którego podświadomie dążymy zawsze jako gatunek społeczno-biologiczny.

SZTUKA I TWÓRCZOŚĆ INTEGRUJĄ NASZE DOŚWIADCZENIE

Z wykształcenia jestem pedagogiem choreografem z ogromnym doświadczeniem. Taniec jak i każda inna forma sztuki ma funkcję integracyjną, a mianowicie, daje poczucie harmonii. Dzieje się tak dlatego, że twórczość zachodzi jednocześnie na wszystkich poziomach percepcji: na poziomie racjonalnym – musisz zrozumieć, co i dlaczego, w jakiej kolejności robisz. Na poziomie obrazowym wcielasz pewną fabułę, obraz. Proces tworzenia ma zawsze sens dla twórcy, jest egzystencjalny i emocjonalnie uzasadniony. Jednocześnie ciało wykonuje konkretne ruchy i działania w przestrzeni i czasie.

Aby dźwięki stały się muzyką, a nie hałasem, aby ruchy stały się tańcem, a nie szarpaniem, aby słowa stały się powieścią, a nie gadaniem, obraz nie plamą, a wzbudzał radość, poczucie harmonii i integralności, mistrz musi znać zasady harmonii, kompozycji, dramaturgii i podążać za określoną logiką, wiele się fizycznie trenować, pamiętać o idee w całości i uważać na niuanse. Jednym słowem, być świadomym i zaangażowanym w proces twórczy.

CHAOS TWORZY DYSONANS

Kiedy przyszłam w psychologię, byłam zdziwiona, że nauka wszystkich metod – a opanowałam dziesięć z nich – oraz praca z klientem nie mają żadnego planu. Proces buduje się głównie chaotycznie, spontanicznie proponowane są pewne ćwiczenia, praktyki, zadawane są pewne pytania. Nigdy nie jest jasne, skąd się wzięło i dokąd się zmierza. Teoria często oddzielona jest od praktyki. Po prostu obserwujesz, jak pracuje nauczyciel, a potem powtarzasz to samo z klientem.

Wewnątrz klienta panuje jednak chaos jako wynik niezintegrowanej traumatycznej przeszłości. Jego myśli, wspomnienia, fantazje, emocje i zachowanie nie są logiczne, nie ma nad nimi kontroli. Jego osobowość nie radzi sobie z rozwiązaniem prostych życiowych pytań. Brak dostępu do wrodzonej kreatywności, która pomaga zdrowej osobowości adaptować się do rzeczywistości. Człowiek jest uwięziony w okowach stereotypów i kompleksów. Odczuwa dysonans. Cierpi.

Idzie na terapię w nadziei, że pomoże mu się zebrać i odzyskać kontrolę nad życiem. Ale terapeuta nie wie, od czego zacząć, co i dlaczego robi, gdzie się znajduje i dokąd prowadzi klienta. Chwyta się każdej historii. Przy tym każda metoda działa tylko na jednym poziomie percepcji – jeden terapeuta analizuje, inny pracuje z twoim ciałem, trzeci z obrazami, dziesiąty z zachowaniem, i to wszystko w różnych miejscach.

Nic dziwnego, że dla klienta i dla terapeuty taki niekontrolowany proces terapii jest trudny, bolesny, nieskończony, a wynik w ogóle nieprzewidywalny. Często po terapii klient czuje się gorzej niż wcześniej i problemy nie rozwiązują się latami. Wielu psychologów opuszcza zawód albo ciągle studiuje metodę za metodą, tylko zwiększając entropię i stres.

Często słyszę, że taki proces nazywają twórczym. Nie!

TWÓRCZOŚĆ – TO NIE CHAOS I NIE BEZ PORZĄDKOWE DZIAŁANIA

Podobnie jak większość psychologów, na początku sądziłam, że psychoterapia to jedyna dziedzina, w której brak jakichkolwiek wytycznych i nie ma sensu ich szukać, bo człowiek jest tak złożoną istotą. Żeby być terapeutą, niezbędny jest specjalny talent do łączenia ćwiczeń i intuicyjnego zadawania pytań. Dla każdego klienta w różnych przypadkach trzeba dobierać różne metody.

Jednak to jest nieskończony i bardzo energetycznie wyczerpujący proces dla obu stron. To stały strach zaszkodzić klientowi i nie poradzić sobie. Każde spotkanie z klientem to stres.

STRUKTURA I SYSTEM KSZTAŁTUJĄ TREŚĆ

Ratowała mnie praktyka pedagogiczna. 

Jestem pedagogiem z natury i powołania, całe życie sama się uczę i od 18 roku życia uczę innych, więc jestem pewna: 

  • Jeśli zorganizować naukę logicznie, dać wystarczająco czasu, wyćwiczyć umiejętności i umieć odpowiedzieć na każde pytanie człowieka racjonalnie, czyli aby stało się to zrozumiałe i spokojne, to absolutnie każda osoba może nauczyć się tego, co ją interesuje;
  • Podczas nauczania każdą informację trzeba uporządkować, uzasadnić metodologicznie i podzielić na zrozumiałe i przyswajalne części, aby uczniowie (terapeuci lub klienci) mogli to powtórzyć;
  • Ważne jest umiejętność wyjaśnienia trudnych rzeczy w prosty sposób; 
  • Z choreografii wiem również, że aby opanować skomplikowaną umiejętność, trzeba ją podzielić na proste kawałki, nauczyć się każdego z osobna i połączyć razem. A potem wielokrotnie to trenować. 
  • Jedynymi wskaźnikami poprawnie wykonanej pracy, zarówno w sztuce, jak i w psychoterapii, są dla mnie rzeczywiste zmiany w życiu/ zachowaniu osoby, wyeliminowanie problemu, poczucie spokoju i radości, pewność siebie dosłownie po każdej sesji lub lekcji.

METODA TERAPII CONSONANCE ODZWIERCIEDLA MOJĄ KONCEPCJĘ ŻYCIOWĄ

  • Po raz pierwszy w psychoterapii nareszcie jeden terapeuta może pracować z problemem o dowolnej skali trudności, z jakimkolwiek urazem i z osobowością w jednym miejscu i od razu na wszystkich poziomach percepcji: poznawczym(racjonalnym/abstrakcyjnym) obrazowym, fizycznym i emocjonalnym.
  • Z chaosu teorii i praktyk udało się stworzyć uporządkowany system i zaproponować proste, ale praktyczne algorytmy, protokoły, kryteria oceny, narzędzia pracy, strukturę osobowości.
  • Wreszcie terapeuta ma jasny plan pracy z klientem od pierwszego spotkania do zakończenia. Podążając za prawidłowościami, stosując niezbędne narzędzia, może zagwarantować klientowi rozwiązanie każdego jego problemu raz na zawsze, aby już się nie powracał.

W rezultacie, pracując w metodzie Consonance Therapy, klient uwalnia się od przyczyn problemu (często to są różne traumy) i wtedy wszystko fałszywe, nienaturalne, wymuszone, obce znika. Klient odzyskuje kontrolę nad swoim życiem, zyskuje dostęp do wewnętrznych zasobów i kreatywności. Odradza się jego prawdziwe Ja i wewnętrzny Konsonans – współbrzmienie, które pomaga Kreować Jego Życie.

Autorka innowacyjnej metody – Svitlana Lipinska’s Consonance Therapy

Autorka innowacyjnej metody Consonance Therapy oraz autorka trzechletniego kurzu zawodowego „Metoda Consonance Therapy: przewodnik dla psychoterapeuty na każdą okazję terapeutyczną” Svitlana Lipinska jest mgr. psychologii, certyfikowaną traumaterapeutką, superwizorką oraz trenerką edukacyjną. Ekspertką w dziedzinie psychologii ciała, certyfikowana też w metodach zorientowanych na pracę z ciałem, tańcem i ruchem. Ma doświadczenie w psychologii od 1994 roku, doświadczenie pedagogiczne od 1985 roku. Od 2006 roku edukuje psychoterapeutów, a od 2020 wyłącznie w metodzie Consonance. Jest członkiem Ukraińskiego i Polskiego Stowarzyszeń Terapeutów EMDR.

30 lat Svitlana Lipinska szukała odpowiedzi na pytania: jak pomóc klientowi rozwiązać problem raz na zawsze, zrobić ten proces łagodnym dla klienta i niewyczerpującym dla terapeuty, jak uporządkować proces terapeutyczny tak, żeby w każdym momencie nim sterować świadomie, rozumieć dlaczego, kiedy i co trzeba robić. I jej to się udało!

Więcej o autorce oraz o metodzie dowiesz się na stronie „Kim jesteśmy”.

Metoda Consonance Therapy pozwala osiągać stabilnie pozytywne rezultaty

Klienci i terapeuci korzystający z metody Consonance Therapy potwierdzają, że praca zarówno z traumą, z zasobami oraz osobowością w jednym miejscu z jednym terapeutą na wszystkich poziomach percepcji i na podstawie uporządkowanego systemu sprawia, że proces jest logiczny, bezpieczny, prosty, zrozumiały, a rezultat jest trwały:

  • problem nie powraca – gdy trauma (przyczyna) jest przetwarzana, problem (symptom) znika raz na zawsze;
  • osoba może wykorzystać zdobyte wiadomości w życiu codziennym i w razie potrzeby samodzielnie pracować z różnymi częściami osobowości i emocjami w domu, co pozwala szybciej poradzić sobie z konfliktem wewnętrznym i nie bać się brać odpowiedzialności;
  • klient szybciej zaczyna kontrolować swoje zachowanie, adekwatnie bronić granic, bezpiecznie dla siebie i innych radzi sobie z każdymi emocjami w realnym życiu;
  • odzyskiwane jest zaufanie do siebie, intuicji, pragnień i ciała, co oznacza, że ​​człowiek zaczyna subtelniej odczuwać siebie, innych ludzi i świat;
  • eliminuje się pozorne i ofensywne zachowanie – pozostaje prawdziwe, autentyczne, istotny rdzwń osobowości, pojawia się wiara w siebie, siły i energię do realizacji swoich marzeń, budowania relacji i czerpania przyjemności z życia.

Kurs zawodowy

Metoda Consonance Therapy: Przewodnik dla psychoterapeuty

To trzyletni program, na którym krok po kroku nauczysz się budować logiczny, efektywny, sterowany proces terapeutyczny od A do Z z każdym problemem o dowolnej skali trudności. Otrzymasz wszystko, czego potrzebujesz z pierwszej ręki od autorki metody: strukturę, system, strategie, algorytmy, protokoły pracy, instrukcje, kryteria sprawdzenia skuteczności, strukturę osobowości, narzędzia oraz niezbędną pomoc i metodologiczne niuanse w każdym momencie, kiedy będziesz tego potrzebować.

Interaktywnie przeprowadzimy Cię przez wszystko za rękę. Nie musisz jechać do Warszawy, uczysz się z dowolnego miejsca na świecie. Mamy studentów z 12 krajów.

Ten program – to nasz podstawowy produkt 🙂

O psychoterapii otwarcie

Tu masz przestrzeń, w której niczego nie będziemy traktowali jako tabu i w której będziemy rozmawiać o tym, jak czasami się czujemy, z czym sobie nie do końca radzimy, co nas frustruje, z czym zostajemy sami.